فرزندان پیامبر اسلام فرزندانِ پیامبر اسلام(ص) بنابر مشهور، چهار دختر و سه پسر هستند که شش نفر آنها از خدیجه و یک پسر از ماریه قبطیه متولد شدند. قاسم، عبدالله و ابراهیم پسران و رقیه، زینب، ام کلثوم و فاطمه(س) دختران آن حضرت بودند. همه فرزندان پیامبر جز فاطمه(س) در زمان حیات پیامبر(ص) از دنیا رفتند و نسل پیامبر(ص) تنها از طریق حضرت زهرا(س) ادامه یافت.ابوالقاسم کوفی، عالم شیعی قرن چهارم و سید جعفر مرتضی عاملی، از محققان شیعی قرن پانزدهم قمری، بر این باورند که زینب، رقیه و ام کلثوم فرزندان رسول خدا(ص) و خدیجه نبودهاند؛ بلکه دخترخواندههای آن دو بودهاند. جعفر مرتضی کتاب «بنات النبی اَم رَبائبُه؟» (دختران پیامبر یا دخترخواندههای او؟) را برای اثبات همین مطلب نوشته است.مادراندر بین همسران پیامبر(ص) تنها خدیجه(س) و ماریه قبطیه صاحب فرزند شدند. از خدیجه بنابر مشهور چهار دختر و دو پسر متولد شد.[۱] ماریه نیز یک پسر به نام ابراهیم به دنیا آورد.[۲]فرزنداندخترانپیامبر چهار دختر داشت که همگی از خدیجه بودند:[۳]زینب، بزرگترین دختر پیامبر بود[۴] که در سال ۳۰ عام الفیل، هنگامی که پیامبر سی ساله بود[۵] متولد شد[۶] و در سال ۸ هجری درگذشت[۷] و در بقیع دفن شد.[۸]رقیه، در هجرت به حبشه و هجرت به مدینه حضور داشت و در سال ۲ هجری درگذشت.[۹] و در بقیع دفن شد. [۱۰]امکلثوم، در سال ۹ هجری درگذشت[۱۱] و در بقیع دفن شد. [۱۲]فاطمه زهرا(س)، بنابر نقل منابع شیعه، پنج سال پس از بعثت و بنابر نقل منابع اهل سنت، پنج سال قبل از بعثت متولد شد. فاطمه همسر امیرالمؤمنین(ع) و یکی از پنج تن آل عبا (اصحاب کساء) است. او نزد شیعیانِ دوازده امامی یکی از چهارده معصوم است و امام دوم و سوم شیعیان از فرزندان اویند. بسیاری از عل

پاسخ اجمالی:مسیحیت دارای سه فرقه «ارتدوکس»، «کاتولیک» و «پروتستان» می باشد. کلیساى ارتدوکس در یونان و روسیّه، و کلیساى کاتولیک روم اقتدارش بیشتر در اروپا و آمریکاست. این دو کلیسا در اصل عقیده موافق اند؛ ولى جدایی کلیساهاى لاتینى زبان مغرب و کلیساهاى یونانى و سریانى زبان مشرق از زمانی شروع شد که پاپ هاى روم خواستند بر تمام کلیساهاى جهان مسلّط گردند و اسقف هاى مشرق سرباز زدند .فرقه پروتستان نیز در اعتراض به روش پاپ ها، ثروت اندوزى و فروش «مغفرت نامه» و ایجاد مزاحمت ها و محدودیّتها براى مردم به وجود آمد.پاسخ تفصیلی:«کاتولیک» که معرّب آن «جاثلیق» است به فرقه اى از مسیحیان که پاپ را پیشواى دین خود مى داند گفته مى شود. روزگارى «اسقفان» همه جهان مساوى بودند ولى کم کم اسقف هاى مراکز بزرگ مانند اسکندریّه، انطاکیّه، قسطنطنیّه و روم داراى قدرت مخصوصى بر کلیساهاى اطراف خود شدند، اسقفان سه کلیساى اوّل موسوم به «پِتْریارِخ» و اسقف روم به «پاپ» یعنى پدر ملقّب گردید. کلیساى روم از زمانى که «پولس» رساله خود را در آن جا نوشت، در تمام جهان مسیحیّت شهرت و اعتبار یافت; پاپ هاى روم به ریاست بزرگترین کلیساى دنیا قانع نشده، کم کم خواستند بر تمام کلیساهاى جهان مسلّط گردند و چنین استدلال کردند که چون عیسى «پطرس» را جانشین خود قرار داد و او اوّلین اسقف شهر روم بود، بنابر این اسقفان روم باید جانشین «پطرس» بوده و در روى زمین به جاى خود مسیح بر کلیساها سلطنت نمایند. در قرن پنجم «لِیُو» مدّعى ریاست بر تمامى کلیساهاى مسیح شد، بیشتر اسقفان مغرب ادّعاى او را قبول نمودند; ولى در مشرق «پتریارخ»هاى قسطنطنیّه و انطاکیّه و اسقفان کلیساهاى ایران از شناسایى ریاست و مقام پاپى وى امتناع ورزیدند; این امتناع باعث شد که

تاریخچه پرسپولیسلقب(ها): ارتش سرخ آسیا، سرخپوشانسال تاسیس : 1342افتخارات تیمی:قهرمانی در لیگ: 15قهرمانی در جام حذفی: 7قهرمانی در سوپرکاپ: 5قهرمانی در جام در جام آسیا: 1اسطوره ها: علی پروین، همایون بهزادی، محمد پنجعلی، محمود خوردبین، ناصر محمد خانی، احمدرضا عابدزاده، فرشاد پیوس، علی دایی، کریم باقری، علی کریمی، مهدی مهدوی کیا، هادی نوروزیوقتی که اسم پرسپولیس وسط می آید، این اسم در ذهن همه ی ما تعابیر مختلفی دارد؛ تیمی که یک گنجه پر افتخار را در ویترین افتخارات خود می بیند و همیشه آشیانه ستاره های خوش آوازه ی چند دهه اخیر فوتبال ایران، مثل؛ علی پروین، علی دایی، علی کریمی، مهدی مهدوی کیا، مهدی طارمی و... بوده است، تیمی که با پانزده قهرمانی در لیگ، هفت قهرمانی در جام حذفی، پنج قهرمانی در سوپر کاپ و یک قهرمانی در جام در جام آسیا به یکی از قطب های همیشگی فوتبال ایران تبدیل شده است و کماکان به عنوان پر افتخار ترین تیم لیگ ایران شناخته می شود.اما تاریخ پر فراز و نشیب آنها در هفتاد سال گذشته،مبدل به مثنوی هفتاد مَن شده است و همیشه مورد توجه مورخین و محققین فوتبال و هواداران پر شمار این تیم قرار گرفته است.باشگاه پرسپولیس در سال 1342 در اوین و جاده شمیرانات توسط علی عبده پایگذاری شد،در این مدت بیشتر فعالیت باشگاه پرسپولیس در بولینگ و در دسته دوم فوتبال کشور بود،در سال 1346 باشگاه شاهین که چندین ملی پوش را در ترکیب خود می دید به دستور سازمان ورزش و تفریحات وقت منحل شد.پس از انحلال با درایت مسعود برومند(سرپرست شاهین) و رایزنی های پرویز دهداری(سرمربی شاهین) بسیاری از بازیکنان شاهین به پرسپولیس و باشگاه تحت مالکیت علی عبده منتقل شدند تا محبوبیت پرسپولیس در اواخر دهه چهل دو چندان شود!!!دهه پ

معرفی شهرستان خور و بیابانکشهرستان خور و بیابانک که حدود با ۱۲ هزار کیلومتر مربع وسعت دارد باید یکی از شهرهای بزرگ استان اصفهان دانست که در شرقیترین قسمت این استان قرار گرفته است. خور و بیابانک از شرق به خراسان جنوبی، از شمال به سمنان و از جنوب به یزد میرسد.تاریخچه شهرستان خور و بیابانکخور و بیابانک یکی از شهرهای قدمتدار و باستانی ایران است که از لحاظ تاریخی دوران پرفراز و نشیبی را گذرانده است. در این شهرستان آثار باستانی متعددی وجود دارد که از میان آنها میتوان به تپههای چهارهزارساله باستانی و قلعههای جندق و بیضه اشاره کرد. این جاذبههای تاریخی سندی برای اثبات قدمت خور و بیابانک هستند. طبق مطالعات پژوهشگران و کشف اسناد تاریخی، قدمت این شهرستان به قبل از اسلام و به دوره ساسانیان باز میگردد. از دوره سلجوقیان تا اواخر دوره فتحعلی شاه، این شهرستان بخشی از استان یزد محسوب میشد. در قرون چهارم و پنجم هم قسمتهایی از آن بخشی از خراسان به شمار میرفت. حتی زمانی هم این شهر جزئی از استان سمنان بوده است.در سال 1327، پس از اینکه نائین شهرستان شد، خور و بیابانک را هم از استان یزد جدا و به شهرستان نائین اضافه کردند. در نهایت این شهر در سال 1388 به عنوان یک شهرستان مستقل به مرکزیت خور معرفی شد. خور و بیابانک در گذشته با نامهای دیگری مانند بیادق، جرمق و ارابه شناخته میشده است. اما درباره وجه تسمیه نام کنونی این شهرستان باید گفت، عدهای خور را خورشید و یا فرشته نگهبان معرفی میکنند و عدهای دیگر هم آن را یازدهمین روز هرماه شمسی میدانند.مختصری از فرهنگ و شهرستان خور و بیابانکشهرستان خور و بیابانک به واسطه قدمت و تاریخچه دور و درازش، از یک فرهنگ غنی و ارزشمند برخوردار است. آداب و رس

امام حسن عسکری (ع) یازدهمین امام شیعیان است که در سال 232هجری در مدینه به دنیا آمد. نام پدر ایشان، امام هادی(ع) و نام مادر او حدیث ( سوسن، سلیل است که در منابع مختلف اسامی متفاوتی ذکر شده است) می باشد. مادر ایشان زن پرهیزگاری بود که در سفر امام عسکری(ع) به سامرا همراه امام(ع) بود و در سامرا از دنیا رحلت کرد. پدر بزرگوار امام حسن عسکری در سن 23 سالگی ایشان به شهادت رسید و بعد از آن امام عسکری(ع) به مدت 6 سال عهده دار امامت بود. ایشان در مدت کوتاه خلافت خود با سه تن از خلفای عباسی همدوره بود و از جانب این خلفا به شدت تحت فشار و محدودیت بود، به طوری که علاوه بر سکونت اجباری در محله نظامی حتی آن حضرت را در زندان نیز محبوس نمودند.مشهورترین لقب او، عسکری است که اشاره به اقامت اجباری اش در سامرا دارد. امام حسن عسکری(ع) در سامرا تحت مراقبت حکومت قرار داشت و برای فعالیت های خود با محدودیت روبه رو بود. ایشان از طریق نامه با مسلمانان ارتباط داشت و عثمان بن سعید، نخستین نایب خاص امام زمان(عج)، از نمایندگان خاص وی نیز به شمار می رفت. درسال 255 تنها فرزند آن حضرت مهدی موعود چشم به جهان گشود.امام حسن عسکری(ع) در 8 ربیع الاول سال 260ق، در 29 سالگی در سامرا به شهادت رسید و در کنار پدر خود دفن شد. مدفن آن دو به حرم عسکریین مشهور است که از زیارتگاه های شیعیان در عراق محسوب می شود. امام حسن عسکری(ع) تنها امامی است که به حج مشرف نشد. در این بخش از دین و مذهب نمناک گزارش مختصری از زندگینامه این حضرت(ع) را ارائه می کنیم.دوران امامتبه طور کلی دوران عمر 29ساله امام حسن عسکری (ع) به سه دوره تقسیم می گردد:دوره اول 13سال است که زندگی آن حضرت در مدینه گذشت.دوره دوم 10سال در سامرا قبل از امامت.دوره سوم نز